Lomber Füzyon (TLIF/PLIF)
Lomber interbody füzyon, iki bel omuru arasındaki disk boşluğuna kafes (cage) ve kemik grefti yerleştirilerek seviyenin kalıcı olarak kaynatıldığı bir stabilizasyon cerrahisidir. TLIF ve PLIF, disk aralığına arkadan ulaşılan ve pedikül vidalarıyla desteklenen iki yaygın varyanttır.
Son güncelleme: 2026-06-08
Tanım
İnterbody füzyon, hareketli bir omurga segmentinin disk boşluğuna greft ve kafes konularak kemik kaynaması (füzyon) yoluyla kalıcı olarak sabitlenmesidir. PLIF (posterior lumbar interbody fusion) disk aralığına orta hattın iki yanından, dural kesenin yanından ulaşır; TLIF (transforaminal lumbar interbody fusion) ise tek taraflı, foramen üzerinden ve sinir yapılarını daha az çekerek yaklaşır. Her ikisi de genellikle pedikül vidaları ve rodlarla yapılan posterior enstrümantasyonla birleştirilir; bu yönüyle laminektomi gibi yalnızca dekompresyon sağlayan tekniklerden ayrılır.
Endikasyonlar
Füzyon, segmentin sabitlenmesini gerektiren durumlarda düşünülür: dejeneratif ya da istmik spondilolistezis, segmenter instabilite, belirgin dejeneratif disk hastalığına bağlı seçilmiş mekanik bel ağrısı, dekompresyon sonrası beklenen instabilite ve bazı deformite veya nüks olguları. Karar, klinik bulguların görüntüleme ile uyumuna, instabilite kanıtına ve konservatif tedaviye yanıtsızlığa dayanır. Yalnızca dekompresyonun yeterli olabileceği basit stenoz olgularında rutin füzyon her zaman gerekli değildir.
Yöntem
İşlem genel anestezi altında, yüzükoyun pozisyonda yapılır. Arka yaklaşımla seviye ortaya konur, gerekli dekompresyon (laminektomi/laminotomi, faset rezeksiyonu) yapılır ve disk materyali boşaltılarak son plaklar greft yatağı için hazırlanır. Disk aralığına kemik grefti ve uygun yükseklikte bir kafes yerleştirilerek disk yüksekliği ve lordoz desteklenir; segment pedikül vidaları ve rodlarla stabilize edilir. TLIF tek taraflı transforaminal koridoru, PLIF iki taraflı posterior koridoru kullanır; minimal invaziv (MIS-TLIF) varyantları tanımlanmıştır. Kemik kaynaması haftalar-aylar içinde oluşur.
Avantajlar ve Sınırlılıklar
İnterbody füzyon, ön kolon desteği sağlayarak instabil veya kayan segmentlerde stabilizasyon ve dolaylı dekompresyon sunabilir; TLIF, sinir köklerini daha az çekme potansiyeli nedeniyle birçok merkezde tercih edilir. Buna karşılık füzyon, dekompresyona göre daha büyük bir girişimdir; ameliyat süresi, kan kaybı ve implanta bağlı sorun olasılığı daha yüksektir. Kaynamama (psödoartroz), implant gevşemesi ve zamanla bitişik seviye dejenerasyonu olasıdır. Her instabilite ya da bel ağrısı füzyon gerektirmez; gereksiz füzyondan kaçınmak için endikasyon dikkatle değerlendirilir.
İyileşme ve Riskler
İyileşme ve füzyonun olgunlaşması hastaya, seviye sayısına ve tekniğe göre değişir ve haftalardan aylara uzayabilir. Olası riskler arasında enfeksiyon, dural yırtık ve BOS kaçağı, sinir hasarı, kanama, vida/kafes malpozisyonu, kaynamama ve bitişik seviye hastalığı yer alır. Ağrı ve fonksiyonda her hastada tam düzelme beklenemez. Hiçbir sonuç garanti edilmez; karar, hastanın klinik durumu ve görüntüleme bulguları birlikte değerlendirilerek bireysel olarak verilir.
Kaynaklar
- StatPearls — Transforaminal Lumbar Interbody Fusion (TLIF). NCBI Bookshelf.
- StatPearls — Posterior Lumbar Interbody Fusion (PLIF). NCBI Bookshelf.
- American Association of Neurological Surgeons (AANS) — Spinal Fusion: Patient Information.
- Mobbs RJ, et al. Lumbar interbody fusion: techniques, indications and comparison (ALIF, PLIF, TLIF, LLIF). J Spine Surg. 2015.
- Herkowitz HN, et al. Rothman-Simeone The Spine. Elsevier.
Bu madde genel bilgilendirme amaçlıdır ve hekim muayenesinin yerine geçmez. Tanı ve tedavi kararı kişiye özeldir.